2 Temmuz 2014
07:30 Kamil Koç ile Ayvalik’a hareket…
08:30: Yolculuk basladi. Kendime dogru. Eskihisar’dan Topçular’a geçtik feribotla. Salimi omzuma aldim feribotun kenarinda durdum. Denize günese daldim, rüzgâr saçlarimi darmadagin etti ama bana oksar gibi geldi, sevdim. Deniz harika görünüyordu, yola çikmistim ama tatil degildi. Içimde bir sikinti bir hüzün. Canim sigara içmek istedi ama sabahin bu saatinde baslamayayim dedim. Ilk molada kahve ile içerim. Beni neler bekliyor merak ediyorum, korkuyorum. Canim aciyor. Bir bosluk hissediyorum içimde. Koca bir bosluk.
18:55 Midilli’ye giden feribotta:
Feribottayim hareket edeli 40 dk. oldu. Toplam 1.5 saatlik yolculuk. Çok üzgünüm çok çok çok… Cep telefonumu elime alip bütün fotograflarimi sildim. Gerçi hepsi bilgisayarimda var. Canim aciyor. Hep keske söyle olsaydi, böyle olsaydi diyip duruyorum içimden. Gözyaslarima engel olamiyorum. Günes gözlügünü takip güverteye çikiyorum. Gözyaslarimi durduruyorum yoksa bogulacagim. Tutuyorum kendimi, nasil olsa terapi sirasinda bol bol aglayacagim. Kendime çok öfkeliyim çok.
Oysa ne güzel insanlar tatile gidiyorlar, yüzleri gülüyor mutlular.
22:49- Osho Afroz’a varis:
21:30 civari Osho Afroz’a vardim. Limandan taksi ile gelmek zorunda kaldim. Hiçbir otobüs yoktu o saatte. Ve Mytilini (limanin oldugu yer) ile Eressos (Osho Afroz’un oldugu yer) yaklasik 100 km idi ve baska hiçbir ulasim sansim yoktu. 90 Euro verdim ve taksiyle gittim. Taksi soförü çok kibar bir adamdi. Aslinda kendisi ve karisi mimarlarmis ama ekonomik durum bozulunca ülkede issiz kalmislar. Karisi evde çocuklara bakiyormus adam da taksicilige baslamis. Sohbet ettik yolda bir yerlerden kahve aldik. Osho Afroz’a vardigimizda hava kararmisti. Dagin tepesinde bir yer zifiri karanlik. Her yer zeytin agaçlari isik filan yok. Ödüm koptu, nereye gelmistim böyle. Ve ilk agzimdan çikan taksiciye “sakin beni burada birakma” oldu. Adamcagiz Allahtan çok iyi bir insanmis “hiç merak etme gerekirse alir seni otele götürürüm” dedi. Afroz’da indim ve beni güzel nurlu yüzüyle Tamir karsiladi. Tamir oranin isletmecisi ve çok seker bir adam. Onun yüzünü görünce içim ferahladi. Etraf karanlik bir yemekhanenin isigi görülüyordu, bir de uzaklarda bir yerde genel tuvaletin isigi vardi. Hepsi bu. Kendimi tanittim tamam dedi bavulumu aldi taksiden. Taksici sordu “iyi misin” diye sonra bana kartini verdi ve “ ben 10 dk daha burada seni bekliyorum için rahat etmezse geri gel olmazsa ara ben gelir seni alirim” dedi. Tamam dedim. Bir zeytinligin tam ortasindayiz. Açtim, yiyecek bir seyler verdiler mutfaktan. Herkes bar tarafindaymis Tamir Türklerin oldugunu söyledi. Yemegimi yiyip bar tarafina gittim. Iki Türk hanimla karsilastim. Biraz sohbet ettik. Primal’in harika bir çalisma oldugunu söyledi birisi. Neyse çok yorgundum her bakimdan odama geldim.
Her sey yarin sabah 10:00 basliyor. Deli gibi yorgunum. Uyusam iyi olacak. Bu arada oda arkadasim henüz gelmemis insallah iyi biridir. Iyi geceler..
