Herkese iyi haftalarJ
Cumartesi günü çok güzel ve kalabalik bir yeni yil meditasyonu yaptik. Dileklerimizi söyledik onlara odaklandik. Enerjimizi yükselttik. Bir de ilginç bir olay yasadik. Meditasyona katilan 15 yas civari çok tatli 4 genç hanim vardi. Içlerinden biri “birinin ölmesini dileyebilir miyim?” dedi. Hepimiz sok olduk. Gencecik bir insanin yeni yil dilegi nasil bu olabilir? Sanmayin ki kendisini döven söven birinin ölmesini istiyor. Okulunda sinir oldugu biri varmis onun ölümünü istiyor. Ölüm ne kadar ciddiyetsiz ve basit görünüyor onlara. Ya sevgisizligi! Ürktüm dogrusu.
Her seyin sevgiyle çözülecegine, iliskilerin sevgiyle yoluna girecegine, hastaliklarin sevgiyle sifa bulacagina bütün kalbimle inaniyorum. Tabi bu önce kendini sevmekle basliyor. Sevginin, hem de kosulsuz sevginin gücünü tanimali ve anlamaliyiz.
Birisi diyor ki, ben ne kendimi, ne de çocuklarimi seviyorum. Bir digeri çocuguna; düsük not aldigi için “artik seni sevmiyorum” diyor. Bir baskasi ben kendimden nefret ediyorum diyor. Gerçekten ne oldu bizim sevgi dolu kalplerimize?
Peki, böyle sevgisiz büyüyen çocuklardan nasil insanlar-ebeveynler-yöneticiler-doktorlar olacak? Bu çocuklardan nasil sevgi, sefkat ve merhamet bekleyecegiz?
Bir kez daha anliyorum ki, bütün canlilari sevmek ve kalbimizi sevgiyle doldurmak çok önemli. Kundalini yoga ile 4. Enerji Merkezimiz üzerine yani kalbimizin enerjisi üzerine çalistigimiz günlerde ders çikislarinda herkes birbirine sarilir, kalplerindeki sevgiyi gözlerinde görebilirsiniz. Böyle bir huzur, böyle bir mutluluk görülmemistir.
Ne demis Mevlana “Yaratilani severim yaradandan ötürü”. Birbirimize hediye verir gibi sevgimizi versek nasil olur acaba?
Hepinize sevgi dolu bir ömür diliyorum.
Mutlu Yillar!
Sat Nam!
